JOURNAL: 21ST OF MARCH!

DSCN3911
Be like the panda: Τι γιορτάζουμε στις 21Μαρτίου
Υπάρχουν κάποια πράγματα, για τα οποία δεν μπορείς να αδιαφορήσεις. Δε πρέπει. Σε εξοργίζουν, σε θυμώνουν και θέλεις να τα αλλάξεις. Και πρέπει. Ο ρατσισμός είναι ένα από αυτά. Οι διακρίσεις, η υποτιμητική αντιμετώπιση ενός, εξαιτίας κάποιου χαρακτηριστικού γνωρίσματός του και πολλά, πολλά ακόμη, που οπωσδήποτε ξέρεις, είναι αυτό που αποκαλούμε «ρατσισμός». Αυτή η μικρότητα!

Κάθε φορά, λοιπόν. που κάπου στον κόσμο ακούγεται ένα ρατσιστικό σχόλιο, ένα panda αναρωτιέται, τι παράξενο είναι το γένος των ανθρώπων. Προβληματισμένο καθώς είναι μονολογεί (σημ. Τα pandas δε μιλούν ελληνικά.): «I’m black and white and Asian and chubby, yet everybody loves me! Why don’t people love each other?”

Και απευθύνομαι, τώρα σε εσένα «φίλε» ρατσιστή -χρειάζεται να σου δώσουμε λίγη σημασία, γιατί, προφανώς, κάτι σου φταίει, ώστε εν έτει 2016, να γελάς με κάτι που από τύχη και μόνο δεν έχεις, ή δεν είσαι ο ίδιος-, για να σου πω, να βγάλεις τις παρωπίδες που φοράς.

Δε σε αφήνουν να δεις την ομορφιά της διαφορετικότητας. Μιλάμε διαφορετικές γλώσσες, έχουμε άλλο χρώμα, άλλες συνήθειες. Και αυτό είναι όμορφο. Είμαστε μοναδικοί. Αποδέξου το. Και είμαστε μόνο άνθρωποι, έχουμε ελαττώματα, από τη φύση μας, αλλά και επίκτητα, γιατί ατυχίες συμβαίνουν.

Απορώ που επιλέγεις να σταθείς απέναντι σε κάποιον και όχι πλάι του. Πρέπει να είναι πολύ δύσκολο να είσαι εσύ και ελπίζω να θες να αλλάξεις. Η 21η Μαρτίου, λοιπόν, είναι η ευκαιρία σου. Τέτοια μέρα το 1960 η αστυνομία της Νοτίου Αφρικής δολοφόνησε 70 νέους, που διαμαρτύρονταν ειρηνικά εναντίον των φυλετικών διακρίσεων, του Απαρτχάιντ. Η 21η Μαρτίου είναι εδώ και μας καλεί να σταθούμε δίπλα στα θύματα του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας και της μισαλλοδοξίας.

Κάνε το κι εσύ. Αντί να φερθείς επιθετικά σε κάποιον, επειδή είναι διαφορετικός από σένα, πλησίασέ τον και μάθε από αυτόν. Ρώτα τον πώς είναι η χώρα του, ή πώς αντιμετωπίζει το πρόβλημά του και προσφέρσου να βοηθήσεις. Δε σε υποχρεώνει κανένας, αλλά θα δεις ότι είναι πιο εύκολο και σίγουρα, πιο σημαντικό να έρθεις σε επαφή με το –άλλοτε- αντικείμενο της πλάκας σου, να τον αντιμετωπίσεις ως ίσο, να του δώσεις την ευκαιρία να εκφραστεί. Φαντάζομαι θα έχει μια ιστορία να σου αφηγηθεί, από όταν έπεσε θύμα αδικαιολόγητης επίθεσης, που φοβήθηκε, που έκλαψε, που κλείστηκε στον εαυτό του και σε φαντάζομαι την ιστορία να την ξέρεις ήδη…

Αυτό που μάλλον δεν ξέρεις και ίσως να είναι νωρίς για εσένα, αλλά εύχομαι να βρεθεί κάποιος στο μέλλον να στο υπενθυμίσει, είναι ότι στις μέρες μας, δε αρκεί να μην είσαι ρατσιστής. Πρέπει να είσαι αντί-ρατσιστής! Για μία μάστιγα σαν αυτή, δεν είναι αρκετό να μην είσαι ο θύτης, αλλά πρέπει να αγωνίζεσαι να μην υπάρξουν άλλα θύματα.

Και, τέλος, «φίλε» ρατσιστή, θέλω να θυμάσαι, πως ό,τι συμβαίνει σε έναν, μπορεί να συμβεί στον καθέναν.

Αυτό!

Advertisements

Author: Aristea

I eat a lot. I travel often. I write about it. https://mydreamsmanifesto.wordpress.com/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s